αναπτυξη

Τμήμα Παίδων

αναπτυξη

Τμήμα Παίδων

αναπτυξη

Κέντρο Αποκατάστασης Ενηλίκων Παίδων

αναπτυξη

Τμήμα Ενηλίκων

αναπτυξη

Τμήμα Ενηλίκων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μελετες ερευνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μελετες ερευνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Υπερκινητικότητα ή αϋπνία;






Πολλά παιδιά που έχουν διαγνωστεί με Σύνδρομο Υπερκινητικότητας χρειάζονται απλώς περισσότερο ύπνο, υποστηρίζουν οι ειδικοί.

Πολλά από τα παιδιά που έχουν διαγνωστεί με Σύνδρομο Υπερκινητικότητας μπορεί απλώς να χρειάζονται περισσότερο ύπνο, υποστηρίζουν πλέον οι ειδικοί.


Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα παιδιά – αλλά και ενήλικες- διαγιγνώσκονται με Σύνδρομο Υπερκινητικότητας. Ωστόσο, οι ειδικοί θεωρούν ότι ένα μεγάλο ποσοστό ουσιαστικά δεν πάσχει από τη συγκεκριμένη συμπεριφορική διαταραχή, αλλά από έλλειψη ύπνου. Υπολογίζεται μάλιστα ότι πάνω από το 1/3 των παιδιών και το ¼ των ενηλίκων που έχουν διαγνωστεί με το Σύνδρομο στην πραγματικότητα αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου.

Η έλλειψη ύπνου, ιδιαίτερα στα παιδιά, δεν προκαλεί – όπως πιστεύουν πολλοί- λήθαργο, αλλά παρόμοια συμπτώματα με αυτά του Συνδρόμου, όπως είναι η υπερκινητικότητα, η δυσκολία συγκέντρωσης, η επιθετικότητα, αλλά και προβλήματα μνήμης.
Η ομοιότητα των συμπτωμάτων σε συνδυασμό με τη δυσκολία αρκετών γιατρών να αναγνωρίσουν τις διαταραχές του ύπνου, είναι οι λόγοι που προκαλούν σύγχυση στους ασθενείς, λέει ο Vatsal Thakkar, Επίκουρος Καθηγητής ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

 Το Σύνδρομο Υπερκινητικότητας χαρακτηρίζεται από προβλήματα που σχετίζονται με την προσοχή, την συγκέντρωση και την παρόρμηση. Περίπου το 5% των παιδιών στην Βρετανία φαίνεται να ταλαιπωρούνται από το συγκεκριμένο σύνδρομο, με τις συνταγογραφήσεις για τα φάρμακα που καταπολεμούν τα συμπτώματά του να έχουν αυξηθεί κατά 70% μεταξύ του 2005 και του 2011.

Το Σύνδρομο Υπερκινητικότητας απασχολεί κυρίως παιδιά ηλικίας 3-7 ετών και είναι 4 φορές πιο συχνό στα αγόρια συγκριτικά με τα κορίτσια. Στις μισές περίπου περιπτώσεις, η διαταραχή συνεχίζεται και κατά την ενήλικη ζωή.

Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά με το σύνδρομο αντιμετωπίζουν επίσης αναπνευστικά προβλήματα κατά τη διάρκεια του ύπνου, όπως είναι το ροχαλητό και η υπνική άπνοια και είναι πιο πιθανό να έχουν διακοπτόμενο ύπνο.

«Το να περιορίσουμε τον χρόνο που δαπανούν τα παιδιά μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή –που σχετίζονται με προβλήματα ύπνου- είναι ένα πρώτο βήμα για τα παιδιά που παρουσιάζουν σχετικά συμπτώματα», εξηγεί ο Καθηγητής Thakkar.



Πηγή: http://www.vita.gr/news/article/27141/yperkinhtikothta-h-aypnia/


Η Δυσλεξία δεν σχετίζεται με την όραση


Η διόρθωση τυχόν προβλημάτων όρασης στα παιδιά με δυσλεξία είναι απίθανο να τα βοηθήσει να ξεπεράσουν τη μαθησιακή δυσκολία τους, αναφέρουν επιστήμονες από τη Βρετανία. Στην πρώτη μελέτη του είδους, η οποία πραγματοποιήθηκε σε χιλιάδες παιδιά με ή χωρίς δυσλεξία, δεν βρήκαν καμία ένδειξη ότι τα οφθαλμολογικά ελλείμματα σχετίζονται με την συγκεκριμένη μαθησιακή δυσκολία.
Τα ευρήματά τους θέτουν υπό αμφισβήτηση την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι η δυσλεξία άγεται από προβλήματα στα μάτια και μπορεί να βελτιωθεί με έγχρωμους φακούς, ειδικές ασκήσεις των ματιών και άλλα ανάλογα βοηθήματα.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Pediatrics», εξέτασε κατά πόσον η φημολογούμενη συσχέτιση δυσλεξίας-προβλημάτων οράσεως είναι αληθινή ή όχι.
«Πολλοί, ακόμα και γιατροί, πιστεύουν ότι η δυσλεξία σχετίζεται με διαταραχές της οράσεως και πως αν αυτές διορθωθούν, θα βελτιωθεί η μαθησιακή κατάσταση των παιδιών», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Κάθυ Ουϊλιαμς, λέκτορας στη Σχολή Κοινωνικής & Κοινοτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ.
«Τα ευρήματά μας, όμως, αποδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των παιδιών με δυσλεξία έχουν απολύτως φυσιολογική όραση. Επομένως οι οικογένειες θα πρέπει να αναρωτηθούν ποιο ακριβώς πρόβλημα οράσεως υποτίθεται ότι διορθώνεται με την αγωγή που κάνει το παιδί τους, πως μετριέται αυτό το πρόβλημα και τι επιστημονικά στοιχεία υπάρχουν ότι η αντιμετώπισή του θα βοηθήσει στη δυσλεξία του».
Η δρ Ουϊλιαμς και οι συνεργάτες της πραγματοποίησαν τη μελέτη τους σε 5.822 παιδιά, ηλικίας 7 έως 9 ετών, τα 172 εκ των οποίων (το 3% του συνόλου) πληρούσαν τα κριτήρια της σοβαρής διαταραχής ανάγνωσης (δυσλεξίας) και τα 465 (το 8%) εκείνα της μέτριας δυσλεξίας.
Οι ερευνητές υπέβαλλαν τα παιδιά σε μία σειρά από οφθαλμολογικές εξετάσεις – από τις κλασικές οφθαλμολογικές έως τρισδιάστατες, εξετάσεις για την αναγνώριση της σκιαγραφικής αντίθεσης (κοντράστ) και εξετάσεις για την ικανότητα ανάμιξης εικόνων (fusion).
Το συμπέρασμά τους ήταν τα παιδιά με δυσλεξία και εκείνα δίχως αυτήν δεν είχαν καμία διαφορά όσον αφορά τον στραβισμό, τις διαθλαστικές ανωμαλίες (λ.χ. μυωπία), την αμβλυωπία, την σύγκλιση του φωτός, την αναγνώριση του κοντράστ, την σύγκριση, την κινητική ανάμιξη εικόνων και την αισθητήρια ανάμιξη εικόνων σε απόσταση.
Περισσότερα από τα τέσσερα στα πέντε παιδιά με δυσλεξία είχαν εντελώς φυσιολογική οφθαλμολογική λειτουργία σε όλες ανεξαιρέτως τις εξετάσεις που έκαναν.
Μολονότι, εξάλλου, ένα στα έξι παιδιά με δυσλεξία είχαν μια μικρή διαταραχή στην αισθητήρια ανάμιξη κοντινών εικόνων ή στην στεροσκοπική όραση, το ίδιο συνέβαινε με ένα στα 10 παιδιά δίχως δυσλεξία.
Η μικρή αυτή διαφορά μεταξύ των παιδιών με και χωρίς δυσλεξία «μπορεί να είναι απόρροια της μαθησιακής διαταραχής ή να μην έχει καμία σχέση με αυτήν», σημειώνουν οι ερευνητές στο άρθρο τους.
Η μελέτη, τέλος, δεν βρήκε καμία ένδειξη ότι «οι βασισμένες στην όραση θεραπείες μπορεί να είναι χρήσιμες για τα παιδιά με σοβαρή δυσλεξία», καταλήγουν.
Πηγή: tovima.gr

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ δεν αναγνωρίζουν τις εκφράσεις θυμού;




Η έλλειψη προσοχής, η υπερκινητικότητα και η παρορμητική συμπεριφορά των παιδιών με ΔΕΠΥ μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικά προβλήματα. Πρόσφατη μελέτη ισχυρίζεται ότι τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να αναγνωρίσουν όλα τα συναισθήματα στα πρόσωπα των άλλων.
Η ερευνητική ομάδα αποτελούνταν από τον καθηγητή Ryusuke Kakigi του Εθνικού Ινστιτούτου Φυσιολογικών Επιστημών σε συνεργασία με τον καθηγητή Masami Κ. Yamaguchi και τον επίκουρο καθηγητή Hiroko Ichikawa του Πανεπιστημίου Chuo. Οι επιστήμονες εξέτασαν για πρώτη φορά την ικανότητα αναγνώρισης έκφρασης των χαρακτηριστικών ενός προσώπου στα παιδιά με ΔΕΠΥ μετρώντας την αιμοδυναμική απόκριση στον εγκέφαλό τους. Ο έλεγχος έδειξε ότι υπάρχει πιθανότητα η νευρωνική βάση της αναγνώρισης της έκφρασης ενός προσώπου να είναι διαφορετική από εκείνη των άλλων παιδιών.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Neuropsychologia» και είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο.
Το δεξί μέρος του εγκεφάλου των φυσιολογικά αναπτυσσόμενων παιδιών είχε αντίδραση τόσο στα χαρούμενα όσο και στα θυμωμένα πρόσωπα. Από την άλλη πλευρά, ο εγκέφαλος των παιδιών με ΔΕΠΥ δεν είχε αντίδραση στο θυμωμένο πρόσωπο, ενώ ανταποκρίθηκε στο χαρούμενο.
Η ερευνητική ομάδα έδειξε εικόνες από χαρούμενες ή οργισμένες εκφράσεις προσώπου σε 13 παιδιά με ΔΕΠΥ και σε 13 φυσιολογικά αναπτυσσόμενα παιδιά και προσδιόρισε το μέρος του εγκεφάλου που ενεργοποιούνταν εκείνη τη στιγμή.
151
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μη επεμβατική φασματοσκοπία εγγύς υπερύθρου για τη μέτρηση της δραστηριότητας του εγκεφάλου. Το υπέρυθρο φως έχει την ικανότητα να περνά μέσα από το σώμα και μέσω αυτού μετρήθηκε η ποσότητα που απορροφήθηκε ή διασκορπίστηκε από τον εγκέφαλο. Η ισχύς του φωτός εξαρτάται από τη συγκέντρωση της οξυαιμοσφαιρίνης, η οποία δίνει το οξυγόνο στα νευρικά κύτταρα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα φυσιολογικά αναπτυσσόμενα παιδιά παρουσίασαν σημαντική αιμοδυναμική απόκριση στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου τόσο στα χαρούμενα όσο και στα θυμωμένα πρόσωπα.
graph-of-responses-612x190
Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά με ΔΕΠΥ έδειξαν σημαντική αιμοδυναμική απόκριση μόνο στη χαρούμενη έκφραση αλλά δεν παρατηρήθηκε εγκεφαλική δραστηριότητα στη θυμωμένη έκφραση. Αυτή η διαφορά στη νευρωνική βάση της αναγνώρισης της έκφρασης του προσώπου μπορεί να είναι υπεύθυνη για τη μειωμένη κοινωνική αναγνώριση και τις κοινωνικές σχέσεις των παιδιών αυτών.

πηγή: enallaktikidrasi.com/ www.newsitamea.gr

Παιδί Αριστερόχειρας; Πρέπει να Ανησυχώ;






Μια από τις αγκυλώσεις που υπήρχε και ίσως υπάρχει ακόμη, σε μικρότερο βέβαια βαθμό,  στην Ελληνική κοινωνία είναι η άποψη για τους αριστερόχειρες. Αυτό έχει αναγκάσει παλαιότερα πολλούς αριστερόχειρες να ταλαιπωρηθούν για να μάθουν να γράφουν με το δεξί, ενώ δεν μπορούσαν.  
Σε τι διαφέρουν;
Η εξέλιξη της επιστήμης έχει σήμερα βοηθήσει να ξέρουμε σχεδόν ακριβώς σε τι οφείλεται ότι κάποιοι γράφουν με το αριστερό χέρι. Έτσι γνωρίζουμε ότι αριστερό μέρος του εγκεφάλου ελέγχει τις κινήσεις του χεριού και πολλές φορές τον λόγο σε όσους είναι δεξιόχειρες, ενώ για τους αριστερόχειρες αυτό δεν είναι ξεκάθαρο. Αφενός μεν για την κίνηση των χεριών τους, «υπεύθυνο» είναι το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου ενώ το κέντρο του λόγου στους μισούς είναι στο ίδιο ημισφαίριο που είναι και στους δεξιόχειρες ενώ στους  άλλους μισούς, το 50% έχει το κέντρο του λόγου στο δεξί ημισφαίριο και στο άλλο 50% τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου«συνεργάζονται»!

Ένα παράδοξο που συμβαίνει είναι ότι πολλοί αριστερόχειρες ενώ γράφουν με το αριστερό χέρι, κάνουν τις περισσότερες δουλειές με το δεξί τους χέρι.
Το φαινόμενο δεν είναι τόσο σπάνιο όσο ίσως πιθανόν πιστεύουμε περίπου το 10% των ανθρώπων χρησιμοποιεί το αριστερό χέρι.  Επίσης υπάρχουν πολλά παραδείγματα γνωστών αριστερόχειρων όπως: Ο Αριστοτέλης
ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Μέγας Αλέξανδρος,  ο Ναπολέων Βοναπάρτης και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι

Είναι Ξεχωριστοί;
Μια έρευνα που έγινε στην Αυστραλία το 2006 έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι αριστερόχειρες είναι πιο γρήγοροι στις αντιδράσεις όταν δέχονται πολλά ταυτόχρονα ερεθίσματα  γιατί οι συνδέσεις ανάμεσα στο αριστερό και το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου λειτουργούν πιο γρήγορα.
Το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, που αξιοποιείται περισσότερο από τους αριστερόχειρες είναι αυτό που έιναι υπεύθυνο για την φαντασία και την διαίσθηση και στην πράξη συνδέεται με άτομα που έχουν ταλέντο  στην μουσική την ηθοποιία ή την αρχιτεκτονική. Το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου, θεωρείται το κέντρο της λογικής και της αναλυτικής σκέψης. Για αυτό μπορεί να μην είναι τυχαίο ότι πολλοί αριστερόχειρες ξεχωρίζουν σε αυτούς τους τομείς
Ένα άλλο γεγονός είναι ότι στον αθλητισμό οι αριστερόχειρες δεν μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν από τους δεξιόχειρες και συνήθως όταν είναι καλοί διακρίνονται σε σπορ όπως το τένις, το βόλεϊ ή το πινγκ πονγκ.

Πιθανότητες να είναι αριστερόχειρας 
Όταν γεννιλεται ένα παιδί έχει περίπου 46% πιθανότητα να είναι αριστερόχειρας στην περίπτωση που και οι δύο γονείς είναι επίσης αριστερόχειρες, το ποσοστό πέφτει στο 17% στην περίπτωση που μόνο ο ένας γονιός είναι αριστερόχειρας
Όπως είναι φυσικό έχει υπάρξει αρκετή έρευνα και ακόμη περισσότερες απόψεις για το πως προκύπτει το » καλό χέρι». Οι κυρίαρχες απόψεις είναι οι εξής:
§   οι ορμόνες στη μήτρα  
§  τα γονίδια
§  μεσολόβιο, το τμήμα που συνδέει τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου
Όσο και αν έχει προχωρήσει η επιστήμη δεν μπορεί ακόμα να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα για τους αριστερόχειρες έτσι υποστηρίζονται τα εξής:
• Ευθύνεται η θέση του εμβρύου στη μήτρα τους  τελευταίους τρεις μήνες.
• Ευθύνεται το γονίδιο LRRTM1, που ανακαλύφθηκε λίγα χρόνια
• Τα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης κατά την κύηση.

Τι πρέπει να γνωρίζουμε:
Το να γράφει κάποιος με το αριστερό χέρι δεν είναι ελάττωμα
Η πίεση να γράψει κάποιος αριστερόχειρας με το δεξί μπορεί να δημιουργήσει διάφορα προβλήματα και δυσκολίες στη μάθηση.
Ότι πρέπει να σεβόμαστε τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου σε όλα τα επίπεδα και να μην είμαστε με καμία έννοια ρατσιστές
Αν έχουμε παιδί αριστερόχειρα να είμαστε παρατηρητικοί μήπως και αυτό δεν αντιμετωπίζεται σωστά στο σχολικό περιβάλλον.
Μια έρευνα στην Αγγλία έδειξε ότι το σχολείο αρέσει περισσότερο στους αριστερόχειρες και το το 47% των παιδιών έναντι του 38% των δεξιόχειρων  δήλωσε ότι πάει ευχάριστα κάθε πρωί στο σχολείο

Προϊόντα για Αριστερόχειρες
Στην αγορά κυκλοφορούν πολλά προϊόντα που έχουν λάβει υπόψη τους ότι θα χρησιμοποιηθούν από αριστερόχειρες όπως  ξύστρες, ανοιχτήρια, τετράδια σπιράλ, ακόμα και πορτοφόλια. Πολλές φορές πολλά προίόντα για δεξιόχειρες μπορεί να προκαλέσουν ατυχήματα στους αριστερόχειρες όπως τα ατομικά καθίσματα στα σχολεία και πανεπιστήμια, που είναι κατασκευασμένα  για δεξιόχειρες. Στη Αθήνα υπάρχει ένα εξειδικευμένο κατάστημα:«Αριστερόχειρας» (Ακαδημίας 100, τηλ.: 210-38.46.888), το μόνο στην Ελλάδα με είδη για αριστερόχειρες .www.aristeroxeiras.gr

…Το Ξέρατε;
§  οι αριστερόχειρες έχουν 9 χρόνια μικρότερη διάρκεια ζωής
§  Τέσσερις από τους πέντε σχεδιαστές των κομπιούτερ Mac ήταν αριστερόχειρες!
§  το 68% χρησιμοποιεί το δεξί τους χέρι για το ψαλίδι
Η Παγκόσμια Μέρα Αριστερόχειρων γιορτάζεται στις 13 Αυγούστου κάθε χρόνο

Πηγή:

gia-mamades.gr

Αυτισμός: γονίδια vs περιβάλλον σημειώσατε “Χ” – Νέα έρευνα




Μεγάλη έρευνα που διενεργήθηκε στη Σουηδία με αντικείμενο τα αίτια του αυτισμού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα γονίδια δεν βαρύνουν περισσότερο από τους περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς παράγοντες, σε αντιδιαστολή με προηγούμενες έρευνες που τους απέδιδαν πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Οι επιστήμονες, προς μεγάλη τους έκπληξη, ανακάλυψαν ότι η κληρονομικότητα ευθυνόταν σε ποσοστό 50% για την εμφάνιση αυτισμού, σε αντίθεση με προηγούμενες έρευνες που της απέδιδαν ποσοστό από 80 ως 90% των περιπτώσεων.
Παρόλα αυτά, ο ρόλος της δεν μπορεί να αγνοηθεί: η μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά που έχουν αδελφό ή αδελφή με αυτισμό συγκεντρώνουν δέκα φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εκδηλώσουν και τα ίδια την αναπτυξιακή διαταραχή. Οι πιθανότητες είναι τρεις φορές υψηλότερες εάν έχουν ετεροθαλή αδελφό ή αδελφή με αυτισμό και δύο φορές εάν έχουν κάποιον ξάδερφο.
Στο πλαίσιο της έρευνας μελετήθηκαν δεδομένα δύο εκατομμυρίων ανθρώπων που γεννήθηκαν στη Σουηδία από το 1982 ως το 2006, 14.000 εκ των οποίων είχαν διαγνωσθεί με αυτισμό.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έρευνα που έχει ποτέ πραγματοποιηθεί για τις ρίζες του αυτισμού, μια αναπτυξιακή διαταραχή που πλήττει περίπου το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Μάλιστα, στις Ηνωμένες Πολιτείες το ποσοστό ανεβαίνει στο 1,47%.
“Δεν αναμέναμε ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες θα είχαν ίδια σημασία με τους γενετικούς στην εμφάνιση του αυτισμού” δήλωσε στο AFP ο Άβι Ράιχενμπεργκ, ερευνητής του Κέντρου Έρευνας για τον Αυτισμό της ιατρικής σχολής “Mount Sinai” στη Νέα Υόρκη.
Μεταξύ των κοινωνικών αιτιών του αυτισμού οι επιστήμονες εντοπίζουν την οικονομική κατάσταση και την κοινωνική θέση της οικογένειας, τις επιπλοκές κατά τον τοκετό, τις πιθανές μολύνσεις στον οργανισμό της μητέρας και τη λήψη φαρμάκων πριν και κατά τη διάρκεια της κύησης.
Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμα διακριβώσει τις ακριβείς αιτίες του αυτισμού. Οι πρόσφατες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στα γενετικά αίτια της διαταραχής.
Η έρευνα στην οποία συμμετείχαν επιστήμονες από το King’s College του Λονδίνου και του Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of the American Medical Association.



Παιδί, Τηλεόραση και Υπολογιστής




Η τηλεόραση, το ίντερνετ και τα διάφορα άλλα ηλεκτρονικά μέσα, βρίσκονται ήδη στην καθημερινότητα των παιδιών.
Τι είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς
 Σύμφωνα με το άρθρο του Spiegel, (Ν.20, 14.5.07)  με τίτλο «Πόσο πολύ μπορούν να αντέξουν τα παιδιά την τηλεόραση/ τον ηλεκτρονικό υπολογιστή?» υπάρχουν πολλά στοιχεία τα οποία επιτάσσουν μια προσεκτική και καλά ζυγισμένη επαφή των παιδιών με αυτά τα μέσα.
 Η τηλεόραση και ο υπολογιστής είναι αναμφισβήτητα μία εξαιρετική πηγή γνώσεων και μάθησης.
Κατά πόσο όμως οι γονείς τα χρησιμοποιούν για αυτές τους τις ιδιότητες, με επίβλεψη και περιορισμούς? Ποιοί θα έπρεπε να είναι αυτοί οι περιορισμοί και ποιός ο λόγος για να υπάρχουν περιορισμοί στην χρήση τους?
 Το Ομοσπονδιακό Κέντρο για την Ενημέρωση της Υγείας της Γερμανίας (BZGA στην Κολονία)
συνιστά τους εξής χρονικούς περιορισμούς για την παρακολούθηση προγραμμάτων στην τηλεόραση και τον υπολογιστή, ανά ημέρα:
• παιδιά 3-5 ετών: μισή ώρα
• παιδιά 6 – 10 ετών: μία ώρα
• παιδιά 10 – 13 ετών: μιάμιση ώρα
 (απο αυτό το φυλλάδιο σελίδα 12-13 και  εδώ)
  Δυστυχώς στο εμπόριο αλλά και στο ίντερνετ κυκλοφορούν παιχνίδια τα οποία δεν διευκρινίζουν πολλές φορές το όριο της ηλικίας των παιδιών στα οποία απευθύνονται.
 Αν και το άρθρο της BZGA δεν αποσαφηνίζει τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία τίθενται αυτοί οι χρονικοί περιορισμοί, η πλειοψηφία των μελετών αναδεικνύει τη σημασία του ελέγχου από τη πλευρά των γονέων, όχι μόνο του χρόνου έκθεσης αλλά και της ποιοτητας του υλικού, έτσι ώστε να αξιοποιείται ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας αυτών των μέσων:
 Στόχος είναι μέσω των νέων μέσων (τηλεόραση και υπολογιστής) να προωθείται η περιέργεια και η ανάγκη για μάθηση, αλλά και οι γονείς να λειτουργήσουν ως "φίλτρο" των πληροφοριών, συζητώντας με τα παιδιά τους και απαντώντας σε οποιαδήποτε απορία τους για τι τι βλέπουν.
 Ένα σημαντικό αρνητικό στοιχείο είναι το ότι πολλές φορές χρησιμοποιούνται τα μέσα αυτά από τους γονείς ως "ηλεκτρονική baby-sitter" και όχι ως μια ακόμα ευκαιρία συνάθροισης και συναλλαγής της οικογένειας.
 Οι γονείς τα χρησιμοποιούν αρκετά για την απασχόληση του παιδιού τους, ή και έτσι ώστε τα παιδιά τους να αποκτήσουν ευχέρεια στην χρήση του Η/Υ, ακόμα και όταν αυτά είναι κάτω των 3 ετών.
 Όμως στην ευαίσθητη αυτή ηλικία, όπου ακόμα η λεπτή και αδρή κινητικότητα εξελίσσεται και η κοινωνικοποίησή του παιδιού βρίσκεται στην πρώτη θέση όσον αφορά τους επιθυμητούς στόχους των διεθνώς αναγνωρισμένων παιδαγωγικών μεθόδων, η χρήση του Η/Υ ή της τηλεόρασης μπορεί να «κλέβει» χρόνο απο άλλες πολύ σημαντικές δραστηριότητες – οι οποίες ενδεχομένως και να μήν αποτελούν μια τόσο εύκολη λύση όσο ένα παιχνίδι στον υπολογιστή.
Δραστηριότητες όπως:
  • παιχνίδι με ομάδες άλλων παιδιών – για την κοινωνικοποίηση τους
αλλά και δραστηριότητες που θα εξασκήσουν την φαντασία και την δημιουργικότητά τους, όπως:
  • γλυπτική και παιχνίδια με πλαστελίνη και ζυμάρια - για την εξάσκηση και συχρονισμό λεπτής κινητικότητας και όρασης στις τρείς διαστάσεις
  • λέγκο, τουβλάκια, παιδικό παιχνίδι καρφώματος, πειράματα κτλ  - που θεωρούνται σημαντικά λόγω των επανειλλημένων προσπαθειών τις οποίες το παιδί θα κληθεί να πραγματοποιήσει για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς αυτό να είναι συγκεκριμένο, ούτε και απαραίτητο, (έτσι μαθαίνει να μήν περιμένει πάντα άμεσο αποτέλεσμα και να μην τα παρατάει εύκολα)
είναι ανεκτίμητες για την ψυχική υγεία και ανάπτυξη του παιδιού και πέρα απο τις σωματικές ανάγκες που καλείται να καλύψει ο γονέας ανήκουν στα βασικά δικαιώματα του παιδιού και πρέπει να βρίσκονται πρώτες στην καθημερινή λίστα δραστηριοτήτων με τις οποίες ασχολείται ένα παιδί.
Παράδειγμα στην πράξη: o H/Y στον παιδικό σταθμό φέρνει θετικά αποτελέσματα
 Έρευνα με 132 παιδιά 3-6 ετών που διενεργήθηκε σε παιδικούς σταθμούς στην Γερμανία για δύο χρόνια, έδειξε ότι η χρησιμοποίηση του Η/Υ έφερε μόνο θετικά αποτελέσματα.
 Τα παιδιά όταν υπήρχε καλός καιρός προτιμούσαν να παίξουν έξω, παρά με τον υπολογιστή. Έδειξαν διάθεση συνεργασίας (ποιός θα έχει το ποντίκι για πόση ώρα) και απέκτησαν νέες υπευθυνότητες (να ανοίγουν και να κλείνουν τον υπολογιστή).
 Η χρήση του υπολογιστή είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα του παιδικού σταθμού με τις εξής μορφές:
Παιδιά 5-6 ετών (σε μια ομάδα 10 παιδιών) μάθαιναν την γραμματοσειρά του αλφάβητου μέσα απο τον υπολογιστή και έπαιζαν «γραφείο» όπου δούλευαν γράφοντας προτάσεις.
 Μικρότερα παιδιά παρατηρούσαν φωτογραφίες απο έντομα και φυτά σε μεγάλη ανάλυση στον υπολογιστή  (περασμένα απο σαρωτή) και με την βοήθεια της παιδαγωγού αναζητούσαν πληροφορίες για αυτά τα έντομα και φυτά. Επίσης πατούσαν τα κουμπιά που τους υποδείκνυαν τα μεγαλύτερα παιδιά και τα υποστήριζαν.
 Οι παιδαγωγοί και ειδικοί συμπέραναν ότι ιδιαίτερα στην αρχή, τα παιδιά έδειξαν πολύ συχνά επιθυμία να περάσουν μεγάλο χρονικό διάστημα μπροστά απο τον υπολογιστή αλλά μετά απο λίγο καιρό, έχασαν ένα μεγάλο ποσοστό του ενδιαφέροντός τους.
 Ένα μεγάλο κριτήριο της έρευνας ήταν το αποτέλεσμα που θα είχε η χρήση του Η/Υ όσον αφορά την συμπεριφορά των παιδιών: εάν θα συνενοούνταν και θα συνεργάζονταν και πόσο θα βοηθούσε το ένα το άλλο στους διάφορους προβληματισμούς σε σχέση με τον Η/Υ.
 Μετά το τέλος της έρευνας επιβεβαιώθηκε ότι δεν σημειώθηκε καμία αρνητική συμπεριφορά στα παιδιά ενώ αντιθέτως παρατηρήθηκε αύξηση της συνεργασίας των παιδιών μεταξύ τους.
 Στο παράδειγμα της έρευνας στην Γερμανία, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον Η/Υ σε έναν χώρο όπου ήδη είχαν σε μεγάλο βαθμό κατακτήσει αρκετές κοινωνικές δεξιότητες (συνεργασία, συνεννόηση κτλ.) και ο στόχος ήταν να εμπλουτίσουν τις γνωστικές τους δεξιότητες με το να γνωρίσουν τον Η/Υ και να μάθουν σιγά σιγά να τον χρησιμοποιούν - όχι όμως με την μορφή παιχνιδιών.
 Η έρευνα έδειξε ότι σε αυτό το περιβάλλον η επαφή των παιδιών με τον Η/Υ ήταν χρήσιμη και εμπλούτισε την καθημερινότητα των παιδιών δίνοντάς τους επιπλέον εργαλεία για την κατανόηση των νέων μέσων.
 Δυστυχώς όμως η επαφή αυτής της μορφής με τα νέα μέσα – ελεγχόμενη ποιοτικά και χρονικά – δεν είναι κάτι εύκολα υλοποιήσιμο, μιας και απαιτεί την ενεργή εμπλοκή του παιδαγωγού ή γονιού κάτω απο συγκεκριμένες προυποθέσεις: μικρός αριθμός παιδιών, ποιοτικός έλεγχος, επιλεγμένες δραστηριότητες.
 Αυτό το γεγονός έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα βασικά κριτήρια για το οποία οι γονείς πολλές φορές επιλέγουν τα νέα μέσα για την απασχόληση των παιδιών τους – είναι εύκολα, γρήγορα και δεν απαιτούν την ενεργή ενασχόληση των γονέων.
Τα νέα μέσα επιστρατεύονται στην αντιμετώπιση προβλημάτων και δυσκολιών 
 Ειδικά προγράμματα τα οποία είναι εκπαιδευμένοι να χρησιμοποιούν παιδοψυχολόγοι, παιδοψυχίατροι και λογοθεραπευτές, επιτρέπουν πλέον μία νέα δυναμική προσσέγγιση για την αντιμετώπιση δυσκολιών όπως η δυσλεξία, η διαταραχή ελλειματικής προσοχής, ή θεμάτων που σχετίζονται με τον προφορικό λόγο αλλά και άλλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά προσχολικής και σχολική ηλικίας.
 Έτσι ο υπολογιστής, γίνεται μέρος συγκεκριμένων θεραπευτικών συνεδριών λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του.
 Ασκήσεις γίνονται αντί βαρετές, ιδιαίτερα ευχάριστες μιάς και αποτελούν μέρος ενός παιχνιδιού το οποίο ερεθίζει με ευκολία τον εγκέφαλο του θεραπευόμενου, αποσπώντας άμεσα την προσοχή του.
 Παράλληλα μειώνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ένα απο τα σημαντικά εμπόδια που υπάρχουν στην θεραπεία ενός παιδιού – το χαμηλό κίνητρο για συνεργασία και συμμετοχή στην συνεδρία – αυξάνοντας κατά πολύ την αποτελεσματικότητα κάθε συνεδρίας αλλά και συντομεύοντας και σημαντικά τη συνολική χρονική διάρκεια της θεραπείας.
Τα νέα μέσα και οι δυσάρεστες παρενέργειες:
Η πραγματικότητα στην καθημερινότητα των παιδιών, Παιχνίδια, Εγκληματικότητα, Συναισθήματα, Συγκέντρωση.
 Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι το 90% των ηλεκτρονικών παιχνιδιών περιέχουν καποιας μορφής βίαιο περιεχόμενο και δεν διευκρινίζουν πολλές φορές το όριο της ηλικίας στα παιδιά που απευθύνονται.
 Έρευνα απο το Εγκληματολογικό Ερευνητικό Κέντρο του Niedersachsen, στην Γερμανία δείχνει ότι απο τους ανήλικους που προέβησαν σε εγκληματικές πράξεις, το 44% δήλωσαν ότι έπαιζαν πολύ συχνά παιχνίδια με θέματα τον πόλεμο, έναντι του 14% που δήλωσε ότι δεν έπαιζε καθόλου.
 Όσο η συχνότητα ενασχόλησης με παιχνίδια πολέμου αυξανόταν, τόσο αυξανόταν και το ποσοστό των ανηλίκων που προέβησαν σε εγκληματικές πράξεις.
Η συχνή έκθεση σε βίαια ερεθίσματα τόσο μέσα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, όσο και μέσα από την τηλεόραση έχει ως συνέπεια την απευαισθητοποίηση στη βία με αποτέλεσμα την έλλειψη αντίδρασης στη πραγματική βία και τη βιαιοπραγία. Το πιο ανησυχητικό αποτέλεσμα αυτού, είναι η μείωση της ικανότητας για ενσυναίσθηση, δηλαδή για νοητική και συναισθηματική ικανότητα για επαφή και κατανόηση της ψυχικής κατάστασης του άλλου, που θεωρείται βασικός μηχανισμός αναστολής της επιθετικότητας και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
 Με έναν ανάλογο τρόπο επιδρά και η τηλεόραση στην αντίληψη που διαμορφώνουν τα παιδιά σε σχέση με το πραγματικό κόσμο και τη φυσιολογική κοινωνική συμπεριφορά.
 Αμφίσημη είναι η επίδραση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και της τηλεόρασης στην ανάπτυξη της φαντασίας και την ικανότητα διάκρισης της από την πραγματικότητα.    
 Τα σχέδια παιδιών που βλέπουν καθημερινά μέχρι μία ώρα τηλεόραση, έχουν αρκετή διαφορά με αυτά των παιδιών που βλέπουν καθημερινά τουλάχιστον τρεις ώρες τηλεόραση :


 Έρευνα σε σχολείο του Freiburg έδειξε ότι παιδιά 11-15 ετών που βλέπουν αρκετή τηλεόραση, έχουν δυσκολίες στην συγκέντρωση: ο εγκέφαλος συνηθίζει στις πολύ γρήγορες εναλλαγές εικόνων και ήχων και δυσκολεύεται να παρακολουθήσει την ομιλία του καθηγητή, ή ακόμα και συνομιλίες με άλλους μαθητές.
 Επίσης τα παιδιά που έβλεπαν πολύ τηλεόραση δεν είχαν καμία αντίδραση σε εικόνες στις οποίες άλλα παιδιά που δεν έβλεπαν τηλεόραση, αιθανόντουσαν μεγάλη συγκίνηση.
 Έρευνα στον Καναδά με πάνω απο 2.600 παιδιά έδειξε ότι παιδιά 2 ετών έβλεπαν πάνω απο 2 ώρες καθημερινά τηλεόραση, ενώ παιδιά 3-4 ετών έβλεπαν 3,6 ώρες την ημέρα τηλεόραση.
 Ένα στα  δέκα απο τα παιδιά που έβλεπαν 3,6 ώρες τηλεόραση την ημέρα, βίωσε στην ηλικία των 7 ετών διαταραχές ελλειματικής προσοχής.
Εθισμός ακόμα και απο χαρούμενα παιχνίδια για μικρά παιδιά
 Δύο ξεχωριστές έρευνες, η μία απο το Stanford University στις Η.Π.Α. και η άλλη απο το Tohoku University στην Σιγκαπούρη είχαν το ίδιο αποτέλεσμα: απέδειξαν ότι η ενασχόληση με απλά και χαρούμενα παιχνίδια στον Η/Υ σε μικρές ηλικίες συνηθίζει τα παιδιά στις γρήγορες εναλλαγές/κινήσεις και πολύχρωμα γραφικά - με αποτέλεσμα να εθιστούν πολύ πιό εύκολα και σε αντίστοιχα παιχνίδια όταν μεγαλώσουν (που σε μεγαλύτερες ηλικίες είναι και παιχνίδια τα οποία περιλαμβάνουν σκηνές έντονης δράσης και βίας).
Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αλλάζουν μέρος του εγκεφάλου
 Άλλη έρευνα, πάλι στο Tohoku University που είχε αρχικά στόχο να δείξει την δραστηριότητα του εγκεφάλου σε έφηβους την ώρα που παίζουν Nintendo, απέδειξε ότι η ενασχόληση με ηλεκτρονικά παιχνίδια εξασκεί και αλλάζει το μέγεθος του μέρους του εγκεφάλου το οποίο ευθύνεται για την όραση και την κίνηση – το ίδιο μέρος που απαιτείται να λειτουργήσει για την κατακράτηση βίαιων ή λανθασμένων κοινωνικά προθέσεων.
 Η έρευνα αυτή έδειξε ότι δεν είναι μόνο οι εικόνες βίας του παιχνιδιού που θα προκαλέσουν μια πιό βίαιη γενιά στο μέλλον, αλλά ο ριζικός τρόπος με τον οποίο επιδρά αυτή η δραστηριότητα στον εγκέφαλο.

Υπολογιστής και τα μάτια των παιδιών

 Η χρήση του Η/Υ έχει ελαττώσει επιπλέον τις ώρες που τα παιδιά χρησιμοποιούν την ικανότητα τους να βλέπουν μακριά – η καθημερινότητα των παιδιών αποτελείται απο ολοένα και περισσότερες δραστηριότητες οι οποίες απαιτούν όραση σε κοντινές αποστάσεις και όχι πιά μακρινές.
 Έτσι δεν είναι περίεργο το ότι οι έρευνες δείχνουν ότι το ποσοστό παιδιών με μυωπία έχει αυξηθεί απο 12,1% σε 20,4% απο το 1995 εώς σήμερα (με βάση έρευνα που έγινε στην Taiwan), ενώ με βάση άλλη έρευνα που έγινε στην Σιγκαπούρη, το ποσοστό διπλασιάστηκε απο 17% σε 34%.
 Επίσης έχει σημειωθεί το Computer Vision Syndrome το οποίο συνδέεται με την πολύωρη χρήση του Η/Υ ακόμα και σε παιδιά.
Τι μπορούν οι γονείς να κάνουν για να αποφύγουν την εμφάνιση του CVS:

  • να παρατηρούν τις αντιδράσεις του παιδιού τους – τρίψιμο των ματιών σημαίνει ότι ο μυς του ματιού έχει κουραστεί, (ή επίσης κόκκινα μάτια και στρίψιμο του κεφαλιού).
  • να ρυθμίζουν την οθόνη έτσι ώστε το παιδί να μήν χρειάζεται να αλλάξει στάση, να καμπουριάζει ή να κοιτάει με κλίση του κεφαλιού την οθόνη
  • να ρυθμίζουν τον φωτισμό έτσι ώστε να μήν υπάρχουν γυαλάδες στην οθόνη,
  • να μήν είναι έντονη η διαφορά της φωτεινότητας της οθόνης του υπολογιστή και του δωματίου,
  • λόγω του ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν απο μόνα τους συνήθως εάν έχουν κάποιο πρόβλημα όρασης, είναι απαραίτητο οι γονείς να ελέγχουν την όραση του παιδιού τους συχνά.
Τηλεόραση, Η/Υ και επιδόσεις 
 Υπάρχουν άραγε και θετικά ευρήματα σε σχέση με τη χρήση Η/Υ και ηλεκτρονικών παιχνιδιών;  Στις θετικές κριτικές αναφέρεται ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια συμβάλλουν στην ανάπτυξη και βελτίωση των γνωστικών δεξιοτήτων και ειδικότερα στη συγκέντρωση, τη παρατηρητικότητα, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την επιδεξιότητα, την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και την αύξηση των γενικών γνώσεων.
Προσφέρουν εξοικίωση με τη τεχνολογία και τη χρήση της στη καθημερινή ζωή και βελτιώνουν τις γνωστικές δεξιότητες των μαθητών, ιδιαίτερα εκείνων που έχουν κάποιες μαθησιακές δυσκολίες - χρησιμοποιούνται μάλιστα και απο τους ειδικούς κατά την διάρκεια συνεδριών.
 Υπάρχουν περιπτώσεις που όπως τα ίδια τα παιδιά μαρτυρούν, ο Η/Υ τα βοηθά στην εύρεση στρατηγικών επίλυσης προβλημάτων, στην συνεργασία αλλά και στον προγραμματισμό δραστηριοτήτων μέσα στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού όπως πχ Sims ή ακόμα και Counterstrike.
 Ο Λάζλο (15 ετών) όπως αναφέρει στην Angela Gattenburg, δημοσιογράφο του περιοδικού Spiegel, δεν έχει απαραίτητα όρεξη να παίζει όλη την ημέρα Counterstrike, αλλά εκτός απο αυτό το παιχνίδι του αρέσει και να πηγαίνει σινεμά, στο Judo ή στο τέννις,  πιστεύει ότι μέσα απο το Counterstrike αποκτά την ικανότητα στρατηγικής σκέψης αλλά και πιό γρήγορα αντανακλαστικά.
 Η Jana, έχει επιδόσεις της τάξεως του 19-20 στο σχολείο, κάνει πατινάζ, τζόγκινγκ, παίζει κλαρίνο και κάνει ιππασία. Χρησιμοποιεί τον υπολογιστή για να κάνει έρευνα για το σχολείο, να μιλάει με φίλες της στο εξωτερικό μέσω του προγράμματος skype και προπαντώς για να παίζει το αγαπημένο της παιχνίδι το Sims με το οποίο όπως λέει, μαθαίνει έννοιες όπως υπευθυνότητα και οργάνωση.
Χρησιμοποιούν τα παιδιά αυτές τις ικανότητες στην μετέπειτα τους ζωή ή αυτές ισχύουν μόνο στον φανταστικό κυβερνοχώρο? Δεν υπάρχει ακόμα κάποια έρευνα για αυτό.
 Υπάρχει όμως, έρευνα στη Νέα Ζηλανδία που έγινε με 1.000 παιδιά στην ηλικία 5 -15 ετών, που είχε καταγράψει πόσες ώρες έβλεπαν τηλεόραση. Τριάντα χρόνια αργότερα, η έρευνα δείχνει τα εξής: το μεγαλύτερο ποσοστό όσων έβλεπαν στην παιδική τους ηλικία περισσότερο απο 3 ώρες τηλεόραση καθημερινά, δεν είχε καταφέρει να τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση – σε αντίθεση με το μεγαλύτερο ποσοστό όσων έβλεπαν λίγη τηλεόραση, οι οποίοι κατάφεραν να πάρουν πτυχίο ΑΕΙ. 
 Επίσης στην έρευνα απο το Εγκληματολογικό Ερευνητικό Κέντρο του Niedersachsen οι σχολικές επιδόσεις παιδιών 10 ετών, που είχαν μέτρια ή μεγάλη ενασχόληση με παιχνίδια πολέμου τα οποία είναι ακατάλληλα για ανηλίκους (κατάλληλα απο 18 ετών δηλαδή), ήταν αρκετούς βαθμούς κατώτερες του μέσου όρου, σε αντίθεση με τις σχολικές επιδόσεις παιδιών που δεν είχαν ξαναπαίξει ποτέ τέτοια παιχνίδια, οι οποίες ήταν αρκετούς βαθμούς ανώτερες απο την βαθμολογία του μέσου όρου.
Ποιό θα είναι το μέλλον της εκπαίδευσης?
Υπάρχουν γονείς, όπως ο Gerhard Florin μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αμερικανικής εταιρείας Electronic Arts, που πιστεύουν ότι η εκπαίδευση θα έπρεπε να αλλάξει και να ακολουθήσει τα γρήγορα βήματα των υπολογιστών – με την χρήση των οποίων τα παιδιά δεν έχουν ποτέ πρόβλημα συγκέντρωσης για ώρες – σε σύγκριση με την παραδοσιακή διδακτική ώρα κατά την διάρκεια της οποίας δεν αντέχουν να συγκεντρωθούν.
 Τα παιδιά του έμαθαν να διαβάζουν με το παιχνίδι Pokemon στο οποίο υπάρχουν πολλές λέξεις και τώρα πλέον κανονίζουν μόνα τους μετά το καθημερινό διάβασμα και τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες την ώρα του παιχνιδιού, στο ειδικό δωμάτιο με τους υπολογιστές.
 Όμως παρόλο που είναι υπέρμαχος της ενασχόλησης των παιδιών με τον υπολογιστή, η τηλεόραση είναι για εκείνον ένα μέσο το οποίο τα παιδιά του (που τώρα είναι 12 ετών) δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν ελεύθερα.
Πιστεύει ότι όπως οι γονείς διαλέγουν τα βιβλία που δίνουν στα παιδιά τους να διαβάσουν έτσι θα έπρεπε να διαλέγουν και τα παιχνίδια που τους επιτρέπουν να παίζουν στον υπολογιστή ή να βλέπουν στην τηλεόραση.
Συμπέρασμα?
 Είναι αποδεδειγμένο ότι η τηλεόραση καθώς και ο Η/Υ, έχουν αρκετές επιπτώσεις στην διαμόρφωση του χαρακτήρα αλλά και των ικανοτήτων των παιδιών, σε προσχολική και σχολική ηλικία.
 Κοινωνικοί λόγοι αλλά και πρακτικοί (χρήση του Η/Υ για έρευνα σε σχολικές εργασίες, εύκολη λύση απασχόλησης των παιδιών για τους γονείς) έχουν τοποθετήσει τον Η/Υ και την τηλεόραση στην οικογενειακή καθημερινότητα.
 Αυτή η πραγματικότητα κάνει επιτακτική την ελεγχόμενη και επιλεκτική γνωριμία των παιδιών με τα μέσα αυτά, με στόχο να αποφευχθεί μια αλόγιστη χρήση της τηλεόρασης ή του Η/Υ σαν μέσο πολύωρης απασχόλησης των παιδιών.
 Οι γονείς καλούνται λοιπόν όχι να απαγορέψουν και να αποκλείσουν με δραστικά μέτρα και τιμωρίες, αλλά αντιθέτως να συνεργαστούν και να πάρουν μέρος στην ενασχόληση των παιδιών τους με τα νέα μέσα, εκμεταλλευόμενοι αυτή την ευκαιρία για μάθηση και ψυχαγωγία για όλη την οικογένεια – φυσικά πάντα λαμβάνοντας υπόψη κριτήρια που ισχύουν για την ηλικία του παιδιού τους σε θέματα χρονικά και θεματικά.
Συμβουλές για γονείς:
  • Όταν βλέπουν τα παιδιά σας τηλεόραση, διαλέξτε τις εκπομπές και δείτε τις εκπομπές όσο γίνεται μαζί τους
  • Ενημερωθείτε περισσότερο και οι ίδιοι για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έτσι ώστε να έχετε έγκυρη γνώμη και σωστή επίβλεψη στην επιλογή του είδους των παιχνιδιών από τα παιδιά σας
  • Μοιραστείτε το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό των παιδιών σας για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που με προσοχή έχετε επιλέξει, δημιουργήστε μια ευκαιρία να περάσετε χρόνο μαζί τους, με χαλαρό τρόπο, αλλά και να λειτουργήσετε ως φίλτρο συζητώντας μαζί τους για το περιεχόμενο
  • Συζητήστε μαζί τους για το τι τους έκανε εντύπωση και εντάξτε αυτές τις καταστάσεις σε συμβολικά παιχνίδια και παραμύθια (για παιδιά προσχολικής ηλικίας).
  • Διερευνήστε αν η υπερβολική ενασχόληση του παιδιού σας με τον Η/Υ ή την τηλεόραση υποδηλώνει κάποια συναισθηματική δυσκολία.
  • Μην απαγορεύετε στα παιδιά να έχουν συναισθηματικές αντιδράσεις σε αυτά που βλέπουν.
  • Mην τα τιμωρείτε ή τα χλευάζετε που ενθουσιάζονται με τα νέα μέσα.
  • Μην επιτρέπετε την τηλεόραση πρίν τον παιδικό σταθμό, το σχολείο, ή το πρωινό.
Μ.Στυλιανάκη
      
Πηγές: 

Ο Αυτισμός "δίνει σημάδια απο τους δύο μήνες ζωής"



Λονδίνο

Ο αυτισμός μπορεί να εντοπιστεί ακόμη και σε βρέφη δύο μηνών, σύμφωνα με πρώιμα στοιχεία μελέτης. Αυτό αναφέρουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Εμορι στην Ατλάντα με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Nature», οι οποίοι ανέλυσαν το πώς τα παιδιά κοιτούν τα πρόσωπα των γύρω τους από τη γέννησή τους ως και την ηλικία των τριών ετών.

Μειωμένη οπτική επαφή


Όπως είδαν οι επιστήμονες τα παιδιά που αργότερα διαγνώσθηκαν με αυτισμό είχαν μειωμένη οπτική επαφή – ορόσημο του αυτισμού – από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής τους με τα άτομα γύρω τους. Τα ευρήματά αυτά δίνουν ελπίδα για πρώιμη παρέμβαση ενάντια στη διαταραχή.

Οι ερευνητές από την Ατλάντα χρησιμοποίησαν τεχνολογία που καταγράφει τις κινήσεις των ματιών προκειμένου να ελέγξουν τον τρόπο με τον οποίο τα βρέφη κοιτούσαν γύρω τους και αποκρίνονταν σε διαφορετικά ερεθίσματα. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα βρέφη που αργότερα διαγνώστηκαν με αυτισμό έδειχναν σταθερή μείωση της προσοχής τους σε ό,τι αφορούσε το βλέμμα των γύρω τους ήδη από τους δύο μήνες ζωής τους.

Ο επικεφαλής της μελέτης δρ Γουόρεν Τζόουνς ανέφερε στο BBC ότι «τα νέα ευρήματα δείχνουν για πρώτη φορά πως μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένα σημάδια του αυτισμού κατά τους πρώτους μήνες ζωής του παιδιού. Πρόκειται για τα πιο πρώιμα σημάδια της διαταραχής που έχουμε παρατηρήσει ως σήμερα».

Η μελέτη


Οι επιστήμονες μελέτησαν 59 βρέφη που αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο για αυτισμό καθώς είχαν αδέλφια με τη διαταραχή καθώς και 51 βρέφη που ανήκαν σε ομάδα «χαμηλού κινδύνου» για αυτισμό.

Ο δρ Τζόουνς και ο συνάδελφός του δρ Αμι Κλιν παρακολούθησαν τα παιδιά αυτά ως τα τρία έτη τους, όταν και τους έγινε επίσημη εξέταση για διάγνωση του αυτισμού.

Δεν γίνεται αντιληπτό από τους γονείς


Από την εξέταση κρίθηκε ότι 13 παιδιά παρουσίαζαν κάποια διαταραχή του αυτιστικού φάσματος -11 αγόρια και δύο κορίτσια. Τότε οι ειδικοί επέστρεψαν στα στοιχεία που είχαν συλλέξει μέσω της τεχνολογίας καταγραφής της κίνησης των ματιών. Τα αποτελέσματα τους εξέπληξαν. «Στα βρέφη με αυτισμό η οπτική επαφή εμφανίζει σημαντική μείωση ήδη πριν από τους έξι μήνες ζωής» σημείωσε ο δρ Τζόουνς προσθέτοντας ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο μέσω προηγμένης τεχνολογίας και όχι από τους γονείς με την απλή οπτική επαφή με τα παιδιά τους. «Δεν είναι κάτι που οι γονείς θα μπορούσαν να δουν. Αν ανησυχούν τότε είναι καλό να μιλήσουν στον παιδίατρό τους».

Αισιοδοξία αλλά και επιφυλακτικότητα
Η δρ Ντέμπορα Ρίμπι από το Τμήμα Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ντάραμ ανέφερε ότι η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για πιθανή πρώιμη διάγνωση του αυτισμού. «Αυτοί οι πρώιμοι δείκτες είναι πολύ σημαντικοί ώστε να εντοπίσουμε το νωρίτερο δυνατόν διαταραχές όπως ο αυτισμός ώστε να μπορέσουμε να παρέμβουμε εγκαίρως» είπε.

Από την πλευρά της η Καρολάιν Χάτερσλι, επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών και Συμβουλευτικής της Εθνικής Εταιρείας για τον Αυτισμό της Βρετανίας σχολίασε ότι «η μελέτη βασίστηκε σε ένα πολύ μικρό δείγμα και χρειάζεται να επαναληφθεί σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα». Η ειδικός συμπλήρωσε ότι «ο αυτισμός είναι μια σύνθετη διαταραχή. Δύο άτομα με αυτισμό δεν είναι ίδια και έτσι είναι δύσκολο να υπάρξει μια ολιστική προσέγγιση στη διάγνωση της διαταραχής αφού πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι πτυχές της συμπεριφοράς του κάθε ατόμου».

Βήμα Science

Σύνδρομο Rett








Το σύνδρομο Rett αποτελεί μία γενετική νευροαναπτυξιακή  διαταραχή, η οποία εμφανίζεται στα κορίτσια. Επηρεάζει την επικοινωνία και τις κινήσεις του σώματος ενώ συνηθέστερα συνδέεται με βαριά νοητική υστέρηση και κινητική αναπηρία.
Πρώτος περιέγραψε τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου ο Αυστριακός ιατρός Andreas Rett το 1966 κι από εκείνον το σύνδρομο φέρει το όνομά του.
Το σύνδρομο Rett έχει γενετική καταγωγή. Πιθανότατα είναι η πιο κοινή γενετική αιτία βαρύτατης νοητικής και σωματικής αναπηρίας στα κορίτσια, με επιπολασμό πλέον του 1:10.000 θήλεα . Επηρεάζει εξίσου όλες τις φυλές και εμφανίζεται σποραδικά, αν και έχουν καταγραφεί και μερικές περιπτώσεις, όπου εμφανίζεται σε αδέλφια, μονοζυγωτικούς διδύμους και εξαδέλφια. Το 1999 ανακαλύφθηκε το παθολογικό γονίδιο MECP2 που βρίσκεται στη θέση q28 στο χρωματόσωμα X με περίπου 200 μεταλλάξεις ως τώρα. Πάντως, η ανωμαλία στο χρωμόσωμα Χ αποτελεί αιτία θανάτου για όλα τα άρρενα, εξ `ου και η διαταραχή εμφανίζεται μόνο σε κορίτσια.
Παρ' όλο που αρχικά τα συμπτώματα δεν είναι εμφανή, το σύνδρομο Rett παρουσιάζεται από τη γέννηση και γίνεται περισσότερο ευδιάκριτο στη διάρκεια του δεύτερου έτους ζωής.
*      Διάγνωση
Η ύπαρξη του συνδρόμου επιβεβαιώνεται με τη διεξαγωγή γενετικού ελέγχου.
Κλινική εμφάνιση


Το κορίτσι είναι φυσιολογικό έως 6-12 μηνών. Κατόπιν εμφανίζεται παλινδρόμηση συμπεριφοράς και ομιλίας. Τυπικά περιγράφονται 4 στάδια:
Το στάδιο Ι αρχίζει μεταξύ 6-18 μηνών. Μειώνεται η οπτική επαφή και το βρέφος δείχνει λιγότερο ενδιαφέρον για τα παιχνίδια του. Κινητικά παρατηρείται υποτονία και το παιδί καθυστερεί να κάτσει, να μπουσουλίσει και να περπατήσει. Εμφανίζονται στερεότυπες κινήσεις χεριών . Ο παιδίατρος ανιχνεύει επιβράδυνση στην αύξηση της περιμέτρου κεφαλής.
Το στάδιο ΙΙ εισβάλλει έως 4 ετών με πιο θορυβώδη συμπτώματα.
Το παιδί χάνει την στοχευμένη χρήση των χεριών του. Τρίβει τα χέρια μεταξύ τους, παρατηρείται τρίξιμο δοντιών, κάνει παλαμάκια ή τα βάζει συνέχεια στο στόμα. Κινήσεις που εξαφανίζονται στον ύπνο. Ενδέχεται να εμφανίσει επεισόδια με γρήγορη ή άρρυθμη αναπνοή και ενδιάμεσες μικρές παύσεις(άπνοια). Η συμπεριφορά γίνεται αυτιστικόμορφη και παγιώνεται η επίκτητη μικροκεφαλία. Ένα τρίτο των κοριτσιών παρουσιάζει επιληπτικές κρίσεις και δίδονται αντιεπιληπτικά φάρμακα. Η κινητική καθυστέρηση ενέχει το στοιχείο της απραξίας και συνυπάρχει αδεξιότητα λεπτών κινήσεων ενώ παρουσιάζει διαταραχές μάσησης-κατάποσης.
Το στάδιο ΙΙΙ λέγεται και ψευδο-στατικό και καλύπτει το φάσμα 3 ως 10 χρονών. Κυριαρχούν τα κινητικά προβλήματα και οι επιληπτικές κρίσεις. Μπορεί να βελτιωθεί λίγο η συμπεριφορά και το κορίτσι φαίνεται πιο διαυγές με περισσότερο ενδιαφέρον για το περιβάλλον και τους οικείους. Η ομιλία είναι περιορισμένη.
Στο στάδιο IV υπάρχει περαιτέρω επιδείνωση κινητικότητας. Η υποτονία παραχωρεί τη θέση της σε σπαστικότητα και καταγράφονται συγκάμψεις αρθρώσεων με σκολίωση της σπονδυλικής στήλης. Το περπάτημα είναι αργό και αταξικό. Οι στερεοτυπίες χεριών μειώνονται και μπορεί να βελτιωθεί η οπτική επαφή του παιδιού. Ησυχάζει η επιληπτογενής δραστηριότητα και βελτιώνεται κάπως η ποιότητα ζωής. Τα παιδιά εμφανίζουν νοητική υστέρηση και αυτισμό.
Το προσδόκιμο επιβίωσης είναι η μέση ενήλικη ζωή.


Προβλήματα και αντιμετώπιση
Για την αναχαίτιση της ψυχοκινητικής καθυστέρησης το παιδί αρχίζει φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία , λογοθεραπεία, μουσικοθεραπεία και θεραπευτική κολύμβηση. Αργότερα θα χρειαστεί ειδική αγωγή για την μάθηση. Ο παιδίατρος φροντίζει σφαιρικά το κοριτσάκι και ο παιδοορθοπαιδικός επιμελείται το μυοσκελετικό σύστημα. Το ένα τρίτο των παιδιών εμφανίζουν επιληψία και ο παιδονευρολόγος θα αποφασίσει την σωστή αντιεπιληπτική αγωγή. Για την φροντίδα των παιδιών με σύνδρομο Rett χρειάζεται συνεργασία πολλών ειδικών με το παιδί και του γονείς.
ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Οι διαταραχές στην επικοινωνία ατόμων με σύνδρομο Rett είναι παρόμοιες με αυτές των παιδιών με αυτισμό. Η απώλεια ομιλίας είναι συχνό χαρακτηριστικό και σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποιούνται αντικείμενα, σύμβολα, εικόνες, νοήματα ή και ηλεκτρονικός υπολογιστής ως μέσα που βοηθούν την επικοινωνία. Η πιο συνηθισμένη μορφή επικοινωνίας στα άτομα με σύνδρομο Rett είναι η βλεμματική επικοινωνία.
Ο στόχος της λογοθεραπείας είναι κυρίως η ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας. Είναι σημαντικό το παιδί να αντιληφθεί ότι μπορεί το ίδιο να επηρεάσει το περιβάλλον του και να ενδυναμώσει την ικανότητα έκφρασης των αναγκών του. Τεχνικά μέσα π.χ. διακόπτες ενωμένοι με φωτιστικά, ραδιόφωνα, παιχνίδια είναι πολύ βοηθητικά. Με αυτά ακόμη και παιδιά με πρόβλημα στις κινητικές δεξιότητες μπορούν να ελέγξουν το περιβάλλον τους. Παιδιά και ενήλικες με σύνδρομο Rett διδάσκονται πώς να κάνουν τις δικές τους επιλογές π.χ. ανάμεσα σε διάφορα φαγητά, επικοινωνώντας με το βλέμμα ή δείχνοντας το ζητούμενο αντικείμενο με το χέρι ,βελτιώνοντας έτσι το συντονισμό χεριού-ματιού.
Όσο αφορά την ομιλία, μετά από την παλινδρόμηση που παρουσιάζεται στα πρώτα χρόνια, η ικανότητα ομιλίας μειώνεται σε μεμονωμένες λέξεις ή συλλαβές. Έτσι η λογοθεραπεία έχει ως στόχο κυρίως τη γενικότερη επικοινωνία του παιδιού. Η αντιληπτική ικανότητα των ατόμων με σύνδρομο Rett είναι κατά πολύ ανώτερη από την εκφραστική τους ικανότητα, έτσι δυσάρεστες αντιδράσεις συμπεριφοράς μπορούν να αποφευχθούν όταν υπάρχει τρόπος επικοινωνίας των αναγκών ή επιθυμιών του ατόμου με το περιβάλλον του. Σημαντικό είναι ότι τα άτομα με σύνδρομο Rett έχουν έντονη επιθυμία να επικοινωνούν.
Μπορούν να επικοινωνούν διαμέσου:
  • Αγγιγμάτων
  • Εικόνων και γραμμάτων
  • Πινάκων λέξεων
  • Χρησιμοποίησης των ματιών
  • Συσκευών εξαγωγής της φωνής


ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η εργοθεραπευτική παρέμβαση βοηθά το παιδί να μειώσει τις στερεοτυπικές κινήσεις των χεριών και να τις μετατρέψει  σε λειτουργικές , όπου απαιτείται χρήση των άνω άκρων.Τα άτομα με σύνδρομο Rett συνήθως μπορεί να παρουσιάζουν διαταραχή της αισθητηριακής ολοκλήρωσης και να εμφανίζουν απτική αμυντικότητα, ακουστική αμυντικότητα κ.α. Μέσω των δραστηριοτήτων αισθητηριακής ολοκλήρωσης το παιδί θα βοηθηθεί ώστε να αντιληφθεί το σώμα του (σωματογνωσία) και τη θέση των μελών του σώματός του στο χώρο (προσανατολισμός  χώρου-ιδιοδεκτικότητα).
Η μίμηση είναι από τις πρώτες δεξιότητες στις οποίες εκπαιδεύεται ένα παιδί, καθώς συνδυάζοντας λεκτική εντολή και κίνηση (παλαμάκια, γεια)γίνεται προσπάθεια ώστε η καταγραφή να γίνει πιο εύκολα με στόχο το παιδί να προχωρήσει μεμονωμένα σε μίμηση ήχων και κίνησης. Ο εργοθεραπευτής δίνει ερεθίσματα στο παιδί για να αποκτήσει κίνητρα για πράξη και να μετάσχει σε δραστηριότητες οι οποίες έχουν νόημα για το παιδί. Με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσονται γνωστικές και αντιληπτικές δεξιότητες μέσω των παιχνιδιών με ήχους, αφής και  εικόνες. 
Όσο αναφορά τον τομέα της σίτισης το άτομο εκπαιδεύεται στο να μεταφέρει τη τροφή στο στόμα πρώτα με τα χέρια και στη συνέχεια κάνοντας χρήση του κουταλιού. Ταυτόχρονα εκπαιδεύεται και ο γονέας στην παραπάνω διαδικασία.
Από  τον εργοθεραπευτή δίνονται  επίσης συστάσεις για πιο σωστή καθιστή θέση των ατόμων ώστε να διευκολύνονται οι κινήσεις τους, η εγρήγορσή τους, να παραμένουν συγκεντρωμένα και να μην χάνουν ενέργεια προσπαθώντας να βρουν μια αναπαυτική θέση.
ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Ο φυσιοθεραπευτής θέλει το παιδί να αποκτήσει την μεγαλύτερη κινητικά δυνατή αυτονομία δηλαδή να κάτσει, να σταθεί όρθιο και να βαδίσει. Η ισορροπία κι ο συντονισμός των κινήσεων θα χρειαστούν ταυτόχρονα βελτίωση. Επίσης, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού θα φροντίσει για την καλή κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος, δηλαδή την διατήρηση της μυϊκής ισχύος αλλά και την ελαστικότητα των μυών, την διατήρηση του εύρους της τροχιάς των αρθρώσεων, με απώτερο σκοπό την πρόληψη παραμορφώσεων.
Σημαντικό κομμάτι της φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης γίνεται σταδιακά η φροντίδα για τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης. Η ενδυνάμωση των μυών του κορμού και η διατήρηση της ελαστικότητας της σπονδυλικής στήλης, θα βοηθήσουν το παιδί να παραμένει έστω με υποστήριξη σε λειτουργικές θέσεις όπως καθιστό, όρθιο και υποστηριζόμενο να αλλάζει βήματα. Ακόμη, σε συνδυασμό με αναπνευστικές ασκήσεις, θα διευκολυνθεί η αναπνευστική λειτουργία. Είναι καλό οι γονείς να ενημερωθούν για την σημασία που έχει η κινητοποίηση του παιδιού στην καλή λειτουργία των συστημάτων του οργανισμού του και της παραμονής του σε απλές λειτουργικές θέσεις όπως καθιστό ή όρθιο στον ορθοστάτη. Αν καταφέρουμε το παιδί να παίρνει βάρος στα πόδια του και να αλλάζει βήματα με υποστήριξη, θα είναι εξυπηρετικό στον καθημερινό χειρισμό του παιδιού. Κατάλληλα παπούτσια, νάρθηκες, ειδικές θήκες, πιθανώς να είναι χρήσιμα. Ακόμη, ειδικός εξοπλισμός για το σπίτι, όπως κάθισμα, ορθοστάτης, αμαξίδιο, θα χρησιμεύσουν στην σωστή υποστήριξη, κινητοποίηση και μετακίνηση του παιδιού.
Μέρος του φυσικοθεραπευτικού προγράμματος αποτελεί η εκπαίδευση των οικείων του παιδιού σε τεχνικές μεταφοράς, κινητοποίησης και φροντίδας σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής.





ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ
Η θεραπευτική κολύμβηση προσφέρει, ύστερα από πρόσφατες έρευνες, μεγάλα οφέλη σε δυσλειτουργίες που οφείλονται σε διάφορες διαταραχές, σύνδρομα, κινητικές και αισθητηριακές δυσκολίες. Συγκεκριμένα το εντατικό πρόγραμμα σε υδάτινο περιβάλλον  βοηθάει στην ισορροπία, τον συντονισμό. την καλύτερη ποιότητα κίνησης, την ενδυνάμωση και τον κινητικό έλεγχο ενός ατόμου με σύνδρομο Rett. Ταυτόχρονα εξασκείται η αναπνοή ενώ συμβάλλει σημαντικά στην αισθητηριακή ολοκλήρωση. 
Αποτελεί δε μια ευχάριστη δραστηριότητα για το παιδί όπου μπορεί να ενισχύσει την έκφραση συναισθημάτων χαράς και την ενεργή συμμετοχή του παιδιού.

«Άγγελοι Γης»
Από το 2011 λειτουργεί στη χώρα μας ο νεοσύστατος σύλλογος: Ένωση Γονέων και Φίλων Ατόμων με Σύνδρομο Rett με το όνομα «Άγγελοι Γης». Τελεί υπό την ομπρέλα της Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων (www.pespa.gr). Σκοπός του είναι η σφαιρική βοήθεια των ασθενών και γονέων τους. Η ιστοσελίδα του συλλόγου είναι: www.rettgreece.gr

Σύνδεσμοι
Πηγή: Rett Syndrome Association of Australia (RSAA)

Συγγραφέας: Σαμίου Γεωργία (Λογοθεραπεύτρια)